Achterhoekse boekenworm leest:
Kan spoilers bevatten – je bent gewaarschuwd!
‘For fuck’s sake, not again.’
Oké, we beginnen zo. Echt zo’n zin van bam, hier heb je het. Ik was meteen verkocht.
Met Young Adult heb ik de laatste tijd een beetje een haat-liefdeverhouding. Soms denk ik: jaaa dit is leuk, en soms voel ik me ineens gewoon veel te oud en vraag ik me af waarom ik dit ook alweer lees. Maar bij dit boek? Geen seconde gehad.
Ook niet onbelangrijk: er zit een hond in. En niet zomaar één, de hond waarop hij geïnspireerd is heb ik ontmoet en was echt een schatje. Dus ja, ik was sowieso al een beetje verkocht. Mijn man is vooral blij dat hij nu eindelijk ergens over mee kan praten: “oh ja, dat boek met die hond?”
Vanaf het eerste hoofdstuk zat ik er meteen in. Je wordt echt het verhaal ingegooid, zonder poespas. De dynamiek tussen Genevieve, Caspian en later Louanne voelt natuurlijk en niet overdreven. En gelukkig: geen instant zwijmel-liefde. Het draait vooral om vriendschap en zusterliefde, en dat vond ik echt een verademing. Daardoor voelt alles wat daarna komt ook veel echter.
Wat ik ook heel mooi vond, is hoe het verhaal speelt met tijd. Je leest niet alleen wat er nu gebeurt, maar je krijgt ook stukjes van een paar jaar terug. Daardoor snap je steeds beter waarom personages zijn zoals ze zijn. Genevieve heeft echt veel meegemaakt, en dat voel je in alles. Ze is niet perfect, soms zelfs een beetje lomp, en juist dat maakt haar zo prettig als hoofdpersonage.
De band met haar zus vond ik ook echt een van de sterkste punten. Dat geeft het verhaal extra emotie en diepgang.
En dan Luke (aka Lulu)… ja, daar voel je meteen: hier gaat iets gebeuren. Ik had wel een vermoeden, maar toch wist het verhaal me nog te verrassen. Zeker richting het einde had ik zo’n wait… wat?! moment. Het zet alles wat je dacht te weten een beetje op losse schroeven, en dat maakt dat ik nu alleen maar nieuwsgieriger ben naar het vervolg.
De spice is er, maar verwacht geen mega spicy scènes, het is meer cute en past gewoon bij het verhaal. Het was leuk om die connectie te zien tussen de personages. Vond ik eigenlijk wel prima zo.
Eerlijk? Ik wil dit boek sowieso nog een keer lezen, gewoon om te kijken of ik dingen heb gemist. En ik ben meteen doorgegaan naar deel 2, want wachten was echt geen optie.
Conclusie:
Een verrassend sterk YA-verhaal met diepgang, fijne character development en een verhaal dat je blijft trekken. Maar juist een mooie opbouw van relaties en emoties — met hier en daar een twist die ik niet zag aankomen… al had ik dat misschien wel kunnen doen, maar ik was gewoon helemaal met het verhaal meegegaan
Beautiful passage from the book:
"I'm asking nicely. Please get your ass back into that frame. Don't make this any harder than it has to be.."
Reactie plaatsen
Reacties